De taal van mijn hart

De taal van mijn hart

Ik ben geboren in 1966 en opgevoed in een gereformeerd vrijgemaakt gezin.

Rond mijn 40e levensjaar ben ik overgegaan naar een Baptistengemeente. Getrouwd en 5 kinderen waarvan de oudste twee op zich zelf wonen, de middelste bij haar moeder woont en de jongste twee bij ons thuis wonen.
Ik werk ruim 23 jaar bij de brandweer, 9 jaar alleen als vrijwilliger en ruim 14 jaar in vaste dienst. Op 48 jarige leeftijd (in december 2014) ben ik met wat vage klachten naar de huisarts gegaan.

Dan ontstaat de omgekeerde wereld, zoals ik in één van mijn verhalen omschrijf.
De diagnose van de ziekte van Parkinson zet de wereld op zijn kop.

Een maand na de diagnose is het stoppen als Officier van dienst in de uitrukdienst noodzakelijk. Ik blijf zoeken naar mijn grenzen die steeds veranderen bij deze progressieve ziekte. Elke nieuwe grens levert een teleurstelling op. Maar ik blijf vooral de positieve kanten van het leven zien. Ondanks veel emotionele momenten blijf ik met behulp van mijn vrouw relativeren. Mijn soms cynische humor ben ik in elk geval nog niet verloren. Muziek is een belangrijk onderdeel van mijn leven geworden, niet als kenner maar als liefhebber.

Nadat bij mij de ziekte van Parkinson werd gediagnosticeerd stond het leven van mij en mijn gezin plotsklaps op zijn kop. Na twee maanden ben ik begonnen met schrijven, als verwerking maar ook om mijn diepste gevoelens te delen met een kleine groep lezers om mij heen. Het proces om het met steeds meer mensen te delen heeft 9 maanden geduurd. Nu mag iedereen het lezen. Op de vraag van mijn vriend ‘Waarom zou je dat willen?’ had ik na een aantal dagen twee antwoorden. ‘Ik ben schrijven leuk gaan vinden en vind het dan ook leuk dat mensen het kunnen lezen’ en ‘Ik hoop dat er mensen zijn die er iets aan hebben’. Bij elk verhaal hoort een muzieknummer. Dit gaat van progressive rock tot klassiek. In de verhalen zijn mijn hoop, wanhoop maar ook twijfel en troost te lezen en als je de muziek luistert ook te horen.

Klik hier als je op de hoogte gehouden wilt worden van toegevoegde verhalen.

De naam van de website is ontleend aan het nummer ‘Maar als het donker wordt” van Matthijn Buwalda.

De titel klinkt misschien niet zo positief maar er zit wel een mooie boodschap achter. Meestal is het niet donker en als het wel zo is dan zijn er mensen die een licht voor je willen zijn…… In het 6e hoofdstuk van het boek kun je hier over lezen.

Wat je ook van deze verhalen vind….

Ek sing die taal van my hart
Hoor die taal van my hart
En al klink ek soms gebroke
Gebroke en verward
Dit is die taal van my hart

Jy kan my vat net soos ek is
Jy mag van my hou
Jy mag my ook haat
Ek is wie ek is
Dit is my wêreld
En dit is my stem

Dit is die taal van my hart

Hoor de taal van mijn hart (Stef Bos)

?>